tot in de jaren 90 werden er paardenrennen georganiseerd. Nu is het complex verouderd en zijn er plannen om de renbaan af te breken en er een bos te planten.

Ik denk dat er weinig mensen zijn die dit weten, maar de paardensport zoals aldaar bedreven is een van die klassiekers van de 20e eeuw die vandaag dezer dagen teloor gegaan is. Zelf ben ik nooit in Groenendaal geweest.

Ik denk weemoedig terug aan de tijd waar ik in die hoogdagen meeging naar de renbaan om het paard van deze of gene familielid te zien lopen. De spanning van zo een ren die zich op een vijftal minuten afliep.

Dat was toen in mijn geval in de bakermat van die paardensport, ergens in de West-Vlaanders. In Waregem of Kuurne, of in de zomer soms in Oostende, waar ik al eens kon plaatsnemen in koninklijke tribune.

Niet dat het allemaal zo mijn ding was. Maar ik maakte dat al eens mee als jongere mens, en die nostalgie is onbetaalbaar.

La vie s’en va de nous

Maar eigenlijk te vaak.

Deze mix mist voor mij nog de in het Frans gedubte versie, maar is ronduit hilarisch voor de Star Wars Geek die oud genieg is om Dalles te hebben beleefd:

Wat me andermaal doet opmerken, hoe fout de jaren 80 ook waren, de film scores zijn redelijk schitterend, IMHO.

Net zoals ik nog steeds met momenten ne Raider vraag in de candy store trouwens. Had ik ooit al gezegd dat ik de perceptie heb dat marketing dikken bullshit is?

Doch dit terzijde. Decascoop dus. Vaak ga ik dan eens met google spelen over een onderwerp. Surfen in de ware zin van het woord.

En dit bracht me op dit pareltje dat ik u niet wou onthouden:

Foto’s van toen de Decascoop nog gratis parking had!

Wat zeg ik, toen ze hem nog bouwden. Zelfs ik heb dat niet gekend. Nostalgie over iets dat ik niet gekend heb. Da’s helemaal mij dus.