Skip to content

Tomorrow in the papers

Speciaal voor Bart, die een new wave klassieker niet (her)kende :-)

Of ook de volgende, live. Merk op dat ze maar met twee op het podium staan. De drummer zit onder het podium.

Al denk ik bij The Neon Judgement (wikipedia) eigenlijk meer aan Electronic Body Music, waar Front 242 nog iets meer voor gekend is.

In 1988, in de concertzaal van de Vooruit in Gent die mannen live gezien. Shit zeg, da’s al bijkanst twintig jaar geleden.

This was written by Serge van Ginderachter. Posted on Tuesday, January 8, 2008, at 11:40. Filed under Archive. Bookmark the permalink. Follow comments here with the RSS feed. Both comments and trackbacks are currently closed.

2 Comments

  1. Pieter Ardinois wrote:

    Waaaa! memories. Front242 waren mijn eerste idolen. Muziek die je moet voelen in plaats van horen. Nadien vooral vergroeid in progressive house en industrial techno. De rollende synthlijn in ‘Tomorrow in de papers’ is redelijk kenmerkend.

    Tuesday, January 8, 2008 at 19:45 | Permalink
  2. elise wrote:

    tof :-)
    redelijk frustrerend vandaag, want ik heb geen geluid op het werk – nu weet ik tenminste waarover jullie het hadden :-)

    Tuesday, January 8, 2008 at 22:24 | Permalink

One Trackback/Pingback

  1. Ardi XIV on Wednesday, January 9, 2008 at 08:13

    [...] Serge postte vandaag een aantal clipjes van The Neon Judgement en Front242. Overzeets hebben ze daar een beestig woord voor: “Massive”. Eigenlijk zouden we dat niet met een overzeetse term moeten benoemen, het is Belgisch! Electronic Body Music is muziek die je voelt en europese trendsetter voor alle latere electronische muziek. Ik bestempel het steevast als ‘gevaarlijke’ muziek. Chris Rea verwoordde het in Road To Hell II als volgt: [...]

Analytics Plugin created by Web Hosting